Bende bir acayiplik var.Modum değişti sanki.Kendimi tanıyamıyorum.
Ayağım da bir süreden beri alçıda olunca,mecburi istirahat etmek durumda kalınca olanlara nasıl tepki vereceğimi şaşırdım.
Bundan bir saat öncesine dayanıyor,bir ilişkimi yine sonlandırır-gibi-oldum.Gibi oldum bakın,bitti de değil.
benim doğru düzgün bir ilişkim olmayacak mı ?Söyleyin kızlar bir sevgili ilişkisi nasıl oluyor !
Ya karşıma bana uygun biri çıkmıyor.tanıdıkça çok ayrı olduğumuzu düşünüyorum.ya başka bir anlamda beraber olmak isteniyor,karakterim,kalbim,huyum,sevdiklerim sevmediklerim onları ilgilendirmiyor,ya kimisi varolan çevremdeki saygınlık için kendine yakıştırdığı için !
Çok mu yakın,çok mu konuşkan,çok mu saf oluyorum diyorum.bu kez kabuk örüyorum.
-senin gibi birinin hayatında biri olmadığına inanmıyorum,diyrolar
çıldırıyorum.
elmanın çöpü armudun sapı çok inceliyorsun diyorlar.Yok ya !İnan onu da yapmıyorum!
-çok mesafeli çok soğuk duruyorum herhalde diyorum.
-evet beğenildiğini anlayınca öküzleşiyorsun ,diyorlar.
öküzleşmek şöyle ,olduğunun dışına çıkmak,fazla kendini beğenmişlik gibi yani.
Bu son ilişkimde arkadaşla önceden beri tanışıyoruz.Ama benim ona karşı önyargılarım var.DI.daha tam geçti mi bilmiyorum.
Ne kaybederim ki diye verdim.Ama buzdolabı gibi konuştum.ama o ! Durumu benim düşündüğümden çok daha farklı bir şekilde ortaya koyunca beni tanımayı çok istediğini,niyetini açıkca dile getirince tamam dedim.
Arkadaş turizmci.Çalışma şartları elbet biizmkine benzemiyor.Tabi şu yaşadığımız koşullarda her birimiz farklı çalışıyoruz değil mi sonuçta.Mesela ben ayağım rahatsız olmasa bugünlerde ben de koşturup duracaktım.Onun aramaması,ilgisiz olması,mesajlara verdiği yanıt,şu bu bana batmayacaktı.Gece hadi böyleydi.gündüze döndü arkadaş vardiyada.Yok,o zaman hiç konuşamaz olduk.Dün hiç konuşmadık.ondan önceki gün de sadece toplasan 10 dakika konuştuk.Mesajlarda tık yok.Tanımak için hiç bir çaba sezmedim.diğer taraftan yaşantısını,ailesini anlattı.
ayağımın böyle olduğunu biliyor da.bilse ne çare .Belki de gerçekten zamanı yok.Ama böyle olursa nasıl tanıyacağız ki birbirimizi!
şimdi ben evde oturmaya böyle boş boş,alışık değilim ya ,onun da iş şartları böyle,konuşamıyoruz arayamıyoruz ya hani diyorum kendi kendime "ACABA BEN TRİP Mİ YAPIYORUM"
uzak mesafe ilişkileri işte...Aslında yakını da gördük o da bir başkaydı.En azından bu arkadaşım daha sosyal ,konuşmayı seviyor,uyumlu da,çalışıyor da,turzmi seviyır,severek yapıyor ,kendiyle barışık biri.
ne dedim biliyor musunuz:
bu şekilde ne ben seni gerçek halinle ne de sen beni tanıyorsun.En iyisi kasımda yüzyüze görüşelim dedim.İhza etmeye çalıştı.Ben bu istekte kararlı olunca "peki o zaman kasımda sen buraya gelince yüzyüze görüşürüz " dedi.
ah böyle deyince de sular duruluyor tabi !
Anlayacağın ilişkimizi kasıma kadar ditfirize koyduk.
Herkesin ilişkisi mi böyle ,yoksa benimki mi bri başka !
Biraz kendimle bu konuda hesaplaşmak istediğim için,doğrusunu eğrisini düşünmek için yazdım.Bir de 5 ay süren bir ilişkiden başka uzun bir ilişkim olmadı.Yaniondan başka kısa kısa...söylediğim nedenlerden dolayı bitirdim hep. Yoksa ben uzun süreli ilişki insanı değil miyim !bir ilişkiyi sürdüremiyorum ya!
Esasında çevremdeki 29 yaşına geldin hadi evlenmen lazım demelerine pek takılmıyorum.Yaş için değil ama güzel huzurlu aynı dilden konuşabildiğimiz,ce desem ne iyeceğimi bilecek ,kaşımı gözümü bilecek,ortak şeylerden zevk alabileceğimiz ,olmasa bile benim ona uyduracağıum,onun bana uyduracağı ,uyumlu bir birliktelik istiyorum ben de.Evlilik için ben de kendimi hazır hissettiğim söylenemez.Ama o kişiyi bulduğumda,o da öyle düşündüğünde benim gibi neden olmasın .
aman neyse işte,
bir içimi dökeyim dedim.İsteyen yazsın bana.Olur mu ?
Sevgiyle kalın...
